• BIST 107.921
  • Altın 153,999
  • Dolar 3,8353
  • Euro 4,5054

    Nerede Benim Güzelliklerim

    21.09.2013 13:46
    Hasan Suiçmez / yazar

    Hasan Suiçmez / yazar

    Bakıyorum da herkesin elinde bir kutu siyah boya ve bir fırça,

    Ne mi yapıyorlar diyorsanız söyleyeyim, birbirlerini resim tuvali olarak kullanıyorlar,

    Nasıl m? Anlatayım;

    Her gün önce kim ne söylüyorsa diğerleri ona bakıp tam tersini söylüyor!

    Vatandaş şaşkın, çalım yemiş futbolcu gibi bir sağa bir sola bakmaktan boynu tutulmuş! İyi de kardeşim ne yapsın vatandaş; konuşanlar onlar için değerli ve güvenilir insanlar, onlara değer verdiği için elbette ki inanacak; ancak ortaya inanılmayacak bir sonuç çıkıyor ki o da şudur;

    Olaylara ve gelişmelere bu kadar farklı yorumlar nasıl getirilebiliyor, nasıl herkesin gördüğü ve anladığı konular bu katar ters-yüz anlaşılabilip anlatılabiliyor, anlamak mümkün değil!

    “Sosyal şartlanmıştık” hayatımızın bütün karelerini doldurmuş. Biz neden böyle olduk? Edirne’de konuşanımızın derdini neden Kars’ta yaşayanımız anlayamıyor? Trabzon da söylenen “gayda” dan niçin Antalya da yaşayanlar eskisi gibi tat alamıyor, bize ne oldu?

    Köye misafir geldiği zaman neden herkes cami tarafa bakıp duruyor? Çünkü caminin misafirhanesi varsa gelenin oraya gitmesi için! Hani misafir 10 rızıkla gelir birini yer değerlerini ev sahibine ikram eder giderdi, bu gerçek değişti mi?

    Değişmedi ama bizler değiştik, bizler zayıfladık, bizler unuttuk! Neyi mi unuttuk? Bizi biz yapan bütün değer yargılarımızı unuttuk ya da işimize böyle geliyor! Neden böyle geliyor? Çünkü zamanımız insanının düşünceleri “hormonlu” Herkes hemen sonuç almayı istiyor ve bütün sonuçların da lehine olması için her türlü gayreti gösteriyor! Serada yetişen salatalık gibi bir gecede boy atmak istiyor. Olmayınca da hemen her makama ulaşarak avazı çıktığı kadar sesinin duyulmasını istiyor ve bunu bir kazanç kapısı olarak görüyor. Sesinin tonuna göre isteklerinin yerine getirilmesi durumunda ise zafer kazanmış komutan gibi “benim her yerde adamım var, ben her işimi hallederim” havasıyla etrafına tebessümler gönderip mutlu oluyor!

    Yıllarca “sosyal bilimcilerin, psikologların, sosyologların” peşinden koştuğu mutluluk meğer ne kolay elde ediliyormuş! Adamın istediği her işini yapacaksın o kadar! Ama hak var, hukuk var, başkalarının hakkını yiyorsun diye seslenen olsa bile bunu kimse duymuyor.

    Nerde benim güzelliklerim, kültürüm, örfüm, geleneklerim diye haykırasım geliyor, ama nafile! İşgalci kültürün temsilcilerinin televizyon kanalları gibi gücüm yok ki! Sesimi kimse duymuyor, yazımı okuyanlar bile satır aralarında başka bir şey arayabiliyorlar! İşte ahvalimiz bu!!

    Yapılan yorumlardan Medya Trabzon sorumlu tutulamaz.

    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
    Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Yorumlar
    yaşar
    26 Eylül 2013 Perşembe 20:50
    20:50
    Ne payem oldu, ne sayem
    En doğruya varmak gayem
    Düşüncemdir tek sermayem
    Alan yoktur, satamadım
    217.131.226.66
    yaşar
    26 Eylül 2013 Perşembe 20:45
    20:45
    Üstüme alindim
    217.131.226.66
    Yazarın Diğer Yazıları
    Tüm Hakları Saklıdır © 2009 Medya Trabzon | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
    Tel : 0462 321 10 75 | Faks : 0462 321 10 74 | Haber Yazılımı: CM Bilişim