• BIST 90.383
  • Altın 144,409
  • Dolar 3,6117
  • Euro 3,9021

    Anayasa-k Mahkemesi

    16.07.2015 15:02
    Vedat Uzuner / Yazar

    Vedat Uzuner / Yazar

    Dershanelerin varlığı, ya da ortaya çıkış mantığı geçmişten beri kafamda soru işareti oluşturmuştur.

    Devlet, eğitimin devlet okullarında parasız olduğunu taahhüt ediyor.

    Bunun için koca koca okul binaları yapıyor.

    Öğretmenler yetiştiriyor.

    Yanlış insan gücü planlamasından dolayı bir kısmını da atayamıyor.

    Yüzbinlerce öğretmene maaş veriyor.

    Okulun bakım ve temizliği için yardımcı personel istihdam ediyor.

    Milyonlarca kitap bastırarak memleketin en ücra köşesine ücretsiz olarak dağıtıyor.

    Bütün bunlar bir araya getirildiğinde bir öğrencinin devlete maliyeti büyük bir yekûn tutuyor.

    Bütün bunlar yetmiyor.

    Kimi bir apartman dairesinde kimi sokak aralarına sıkışmış bağımsız binalarda ‘hizmet’ veren dershaneler ortaya çıkıyor.

    Devletin verdiği maaşın belki üçte birini vererek, devletin harcadığı zamanın üçte birini harcayarak ‘başarılı’ oluyor bu kurumlar.

    Verdikleri para o kadar değerli ki devlete çalışan öğretmenler bir dergi ya da gazete abonesi olamazken bu kurumların birçok çalışanı ‘gönüllü’ olarak gazete, dergi abonesi olabiliyor.

    Efendim eğitim sistemi sınav odaklı olarak devam ettikçe dershaneler olmak zorundaymış.

    Aykırı görüşler olmakla birlikte bütün eğitim etkinliklerinin sonunda bir değerlendirme yapılması kaçınılmazdır.

    Tartışılması gereken belki yöntemdir.

    Velilerin, çocuklarını akranlarıyla yarıştırmada gösterdikleri çaba mı dershaneleri büyüttü yoksa dershanelerin yarışın kaçınılmazlığı konusunda oluşturduğu algı mı durumu bu noktaya getirdi diye düşünmek gerektiği kanısındayım.

    Dershanelerin olmadığını, hiç kimsenin dershaneye gitmediğini var sayalım yarış yine eşit şartlarda olmayacak mı?

    Öğrencilerin eksiklerini, eğitim ihtiyaçlarını, psikolojilerini kendi okullarındaki öğretmenleri daha isabetli olarak tespit edemez mi?

    Bana göre ülke olarak çok şey öğretmek istiyoruz, çok fazla ayrıntıya giriyoruz.

    Daha sonra girdiğimiz ayrıntının içinde boğuluyoruz.

    Bu da başkalarına alan açıyor.

    Yusuf Kaplan’ın dediği gibi ‘dert vermeden önce ders vermeye’ kalkıyoruz.

    Bu da eğitimdeki bütün paydaşların başarıyı sadece not ya da puan olarak algılamasına neden oluyor.

    Anayasa Mahkemesi’nin verdiği kararı tartışmak bana göre havanda su dövmektir.

    Ben, bu kurumun ‘varlığının’ tartışılması gerektiği kanısındayım.

    Müslümanlar Allah’ın ipine sımsıkı sarılmadıkça, bayramlar buruk geçecektir. Dünyanın gözü önünde yaşanan katliamların gölgesinde bir bayrama daha giriyoruz.

    Bayramın bütün İslam âlemine ve dünyaya hayırlar getirmesini dilerim.

    Yapılan yorumlardan Medya Trabzon sorumlu tutulamaz.

    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
    Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Yorumlar
    bülent
    17 Temmuz 2015 09:03
    Gercekten egitim sisteminden ancak bu kadar bihaber olunur.istanbul robert'te galatasarayda veya muadilillerinden birinde okuyan cocukla senin trabzonun herhangi bir koyunde okuyan çocuk aynı sartlarda hazırlanmiyo. İste karşi oldugun dersaneler o çocukların da cerahpasa yada capa tip bölümüne girebilmesi icin olmak zorund. Gerekliligine dair mevcut sebepler cok fazla ama hukümetlerinde hata yaptığın kavranmalı sınırsız biat külturunden vazgecin.
    176.219.166.218
    Ismet
    16 Temmuz 2015 16:21
    sen ne içtin birader söyle bende ondan içecem :)))
    5.47.145.110
    Yazarın Diğer Yazıları
    Tüm Hakları Saklıdır © 2009 Medya Trabzon | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
    Tel : 0462 321 10 75 | Faks : 0462 321 10 74 | Haber Yazılımı: CM Bilişim